นั่งเครื่องบินแบบประหยัดและบุคลิกดี!

สวัสดีค่าาา

เพราะวันนี้เป็นวันหยุดที่มีอันน้อยนิด
เราจึงมีเวลารำลึก ความระทึกเล็กๆน้อยๆ
กับการผจญภัยแบบปั๊มๆเป๋อๆ กัน


นึกย้อนไปถึงการเดินทางไปญี่ปุ่น
ล่าสุดซึ่งน่าประทับใจ 
น่าเอามาประดับบนฝาบ้าน อย่างแรง

ประมาณกลางเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา
หนีร้อนจากไทยไปพึ่งเย็นที่ญี่ปุ่น
ก็ช่วงที่มีพายุหิมะนั่นแล...


เราเริ่มต้นท่องเที่ยว โดยต้องเข้า Check-in ตั้งแต่ 05:00
ออกจากบ้าน04:30 แทบขาลากตั้งแต่ยังไม่ถึงสนามบิน
เนื่องจากมีม๊อบมาปิดทางผ่านที่จะไปสนามบิน
สุดท้ายต้องก็ได้ทรงซุปเปอร์ไซย่ากับรถเมลล์รถแอร์กี่ =[]!//
เพราะแทกซี่ไม่กล้าเข้ามา ผ่านทางที่ม๊อบเขาปิดกัน

มาถึงในสภาพ เหมือนคนผ่านสรภูมิ
สนามบิน คนก็มหาศาลยิ่งกว่าแจกของฟรี
เราชะล่าใจ ว่าเช็คอินในเว็บแล้วคงเรียบร้อย

แต่สุดท้าย Boarding pass  ที่ปริ้นมาดันใช้ไม่ได้
พนักงานไม่ให้เข้าเกทซะงั้น
สุดท้ายต้องไปขอ รีปริ้น ที่เค้าเตอร์หมือนเดิม
แล้วจะ Check-in ทางเน็ตเพื่อ... ==

ณ เวลานี้ สุดท้ายแม้แต่ข้าวก็ไม่ได้แตะ น้ำอย่าได้พูดถึง
เพราะผิดแผนตั้งแต่เรื่องตั๋วแล้ว
กว่าจะทำอะไรเสร็จก็แทบจะวิ่งขึ้นเครื่อง

เนื่องจากเครื่องบิน เป็นเครื่องเล็ก
ก็ไม่มีออฟชั่นบริการไรเยอะแยะ
คิดว่าเดี๋ยวต้องไปต่อเครื่องแล้ว
เราก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมากเพราะบินแป๊บเดียว
เหมือนนั่งรถจากที่ทำงานกลับบ้าน

พอมาถึงที่ต่อเครื่องจากที่เราคิดว่า แค่ไม่กี่ ชม.
แต่ถ้ารวมๆกับตอนอยู่สนามบินไม่มีอะไรตกถึงท้อง
จะมาแลกเงินในประเทศที่เราอยู่ไม่เกิน 10 ชม.ก็นะ..
ก็ทนกันไป ไม่ได้แตะไรเรย
เพราะเขาไม่รับเงิน Yen


เรื่องระทึกเรื่องที่2 คือ...ราคาบินแบบไม่แพง
บริการทุกอย่างต้องซื้อ(เกิดมาพึ่งเคยนั่งแบบนี้)
รู้ซึ้งถึงความทรมานอย่างแท้จริง บิน 7 ชม.

ไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำ ไม่มีผ้าห่ม ไม่มีอะไรเลย 
มีเพียง “ที่นั่งปรับบุคลิกภาพ”
เอ้าอี้ขนาดพอดีตัว เอนได้สูงสุด ไม่เกิน 30 องศา==’’
รวมๆแล้ว ไม่ได้ กินน้ำ อาหาร... 
และต้องสภาพอึดอัด สิริรวมประมาณ 10 ชม.

บางคนถามว่า ทำไมไม่ซื้อบนเครื่องล่ะ
เพราะเจ็บแค้น ล้วนๆ
เพราะ ถ้าซื้อบริการทุกอย่าง
ราคารวมพอๆกับบินตรง 
แบบนั้นบินตรงไม่ดีกว่าเหรอ
จะมาทนทรมานต่อเครื่องทำไม..

ขากลับเราจึงซื้อข้าวกล่องและน้ำ(มีตู้หยอดในเกท)
จึงไม่ต้องทนกับความอดอยากบนเครื่อง
แต่เที่ยวบินที่กลับจาก ประเทศเพื่อนบ้าน
ตอนเก็บกระเป๋าโดนแอร์กระชากกระเป๋าไปจากมือ

โดยไม่มีการขออนุญาตใดๆทั้งสิ้น
และไม่มีขอโทษด้วย
ไม่ไปไม่รู้จริงๆ  ประสบการณ์ สุดแสนทรมาน
กลับมาถึงไทย สาบานได้ว่าจะไม่นั่งสายการบินนี้อีก
แถมต้องเสียค่าหมอ เพราะนั่งเครื่องนาน หูดับไปอีก

ถือเป็นประสบการณ์ที่ไม่เคยลอง ได้ลอง
ครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย
รู้สึกดีที่สามารถเอาชีวิตรอดมาได้
คราวหน้าจะได้ไตร่ตรอง ว่าควรจเลือกบินแบบไหน

ทริปคราวนี้ ตอนแรกโมโหมาก แต่ท้ายที่สุด
ก็ปลงว่า อย่าเห็นแก่ของถูก
แล้วไปทรมานตัวเองบนเครื่องหลายๆ ชม.
ร่างกายเรา เป็นอะไรไปไม่คุ้มกัน  

อาจจะเป็นเพียงความเห็นส่วนตัว
บางท่านอาจจคิดว่าไม่ได้มีปัญหาอะไร
การเลือกสิ่งที่เหมาะกับตัวเราดีที่สุดค่ะ ^^

บะบายยยย...