Tuesday, April 1, 2014

หลงทางกลางหิมะ @ Sapporo

สวัสดีวันหลอกเล่น อิ อิ
วันนี้ถ้าไม่เอะใจ

คงโดนหลอกแล้ว(เราถึงเราด้วย)

วันนี้ทำงานใหม่วันแรก โดนสูบพลังงานไปเกลี้ยง
เลยมาลงช้า มีอาการหงุดหงิดนิดหน่อย
กับงานใหม่ เพราะความคิดที่

ต้องจะต้องปรับค่อนข้างเยอะ

การปรับอะไรใหม่ๆไม่ยาก

เท่าการปรับให้มาตรฐานในใจเราลดลง
ลดความเข้มงวดในทุกๆด้านของตัวเองลง

เพราะคนอื่นเขาไม่ได้ถูกเทรนเหมือนเรา 

มาเข้าเรื่องดีกว่า วันนี้ จะมาเล่าเรื่องต่อจากเมื่อวาน
สืบเนื่องมาจากการโดนทิ้งที่อาโอโมริ 
เราก็มาถึงซับโปโรในเวลาตีห้าครึ่ง 


ทางเดินหน้าสูนย์ราชการซับโปโร














ออกมาสัมผัสหิมะสูงท่วมหัวกันตอนเช้ามืด
กับกระเป๋าลาก +กระเป๋าเป้ สุทธิ รวม15 กิโลกรัม
มหกรรมงมหาโรงแรมก็เกิดขึ้น 

เริ่มจากจากสถานี sapporo

กางแผนที่เรียบร้อยเดินๆไป พยายามเดินไปตามถนน
พอคิดว่าน่าจะใช่ก็ไม่ใช่ เดินอยู่ประมาณ 30 นาที

หิมะก็เริ่มตก น้ำมูกไหลไม่หยุด
ปากแตกไปเรียบร้อย 

คราวนี้พยายามพลิกแผ่นที่ทีละมุม
เดินตามทุกทิศก็ไม่เจอ

จนกระทั่งทนไม่ไหว
ปิดแผนที่ซะให้หมดเรื่อง และเดินหาทีละตรอก
เดินวนอยู่ประมาณ 10 สี่แยก...
เดินไปถึงสวนกลางเมืองซัปโปโร แถวๆทาเวอร์
ทั้งที่ในแผนที่มันเดินแค่ประมาณ สี่แยกเท่านั้น

หลงอยู่จนประมาณ 6:30 AM
ดูเหมือนว่าพนักงานคนหนึ่งจะยืนรอคนอยู่
เห็นเราเดินวนไปๆมาๆ
ลงสัยจะทนไม่ได้เดินมาบอกว่าถนนนี้ไปทางไหน
เราเดินไปตามที่เขาบอก 

ตอนแรกเจอโรงแรมที่คิดว่าใช่

แต่พอไปติดต่อพนักงานเขาบอกว่า
ชื่อมันคล้ายกัน แต่มันคนละโรงแรม
เงิบเลยคราวนี้ สงสัย พนักงานจะสงสาร



เลยแก้อาการเงิบของเราด้วยการบอกว่า
โรงแรมที่คุณจะไปอยู่ตรงข้ามโรงแรมเรานี่เอง
พอเรามานั่งดูป้ายแล้ว คิดได้เลยว่า

ไม่แปลกที่เราจะไม่เห็น
เพราะป้ายมันอยู่ในซอยที่แยกเข้ามาในตรอกอีกทีหนึ่ง
ส่วนประตูที่ติดกับถนนใหญ่ แทบไม่เห็นป้าย
ถ้าไม่เดินเข้ามาใกล้ๆ มันไม่ยื่นออกมา
และมาดูๆแล้ว เราเดินผ่านตรงนี้ประมาณ 3 รอบ 
==’’

อยากจะด่าตัวเองจริงๆ คราวหน้าต้องดูทีละตึก 

เรื่องก็จบลงที่เราถึงโรงแรมประมาณ เวลา7 โมงกว่าๆ
เดินหาโรงแรมท่ามกลางหิมะตั้งแต่ 5:30...
ประมาณ ชม.ครึ่ง ที่เดินเล่นเป็นเขาวงกฎกับซับโปโร
กับกระเป๋า 
15 kg. และหิมะแทบจะแข็งตาย 

หลังจากครั้งนั้น ทุกครั้งก่อนจะไปตามหาสถานที่
เราจะถามนายสถานีก่อน เพราะรู้ทีหลังว่า
สเกลแผนที่ที่เขามี เป๊ะมาก แยกเล็กแยกน้อย

แถมเค้าจะบอกว่าเดินไปทางไหนด้วย
จะเดินหาง่ายกว่าการตรงมาหาเอง
ถึงแม้เค้าจะพูดโต้ตอบอังกฤษไม่ได้
แต่ว่าเขาก็ฟังเราออก

เวลาจะไปไหน จงกล้าที่จะถาม และถามให้ถูกคน

อย่าคิดว่าเขาเป็นคนแถวนี้แล้วจะรู้เหมือนบ้านเรา

สำหรับวันนี้สวัสดีค่ะ อิ อิ


คริสต์มาส ไวท์อิลูมิเนชั่น @sapporo


















No comments:

Post a Comment